راههای مختلفی برای شارژ کردن گوشی وجود دارد. میتوانید از آداپتور برق، شارژر بیسیم یا حتی پاوربانک استفاده کنید تا هر زمان که لازم بود باتری گوشی را شارژ کنید. اما گاهی هیچکدام از این گزینهها در دسترس نیستند و تنها وسیلهای که دارید، لپتاپ است. خوشبختانه پورتهای USB لپتاپ میتوانند برق را به دستگاههای دیگر، از جمله گوشی شما، منتقل کنند. شاید این روش بهترین راه برای شارژ کردن باتری گوشی به نظر نرسد، اما شارژ کردن گوشی از طریق پورتهای USB لپتاپ کاملاً ایمن است. حتی برخی از پورتهای USB-C میتوانند توان خروجی تا ۲۴۰ وات را نیز ارائه دهند.
USB که مخفف Universal Serial Bus است، معمولاً در دو نوع کانکتور عرضه میشود: Type-A که همان کانکتور مستطیلیشکل است و Type-C که کانکتوری بیضیشکل دارد. پورتهای USB قدیمی معمولاً تنها ولتاژ ۵ ولت را منتقل میکنند، اما مدلهای جدیدتر که از فناوری Power Delivery (PD) پشتیبانی میکنند، میتوانند ولتاژی تا ۴۸ ولت را نیز فراهم کنند.
برای حفظ ایمنی، به محض اینکه گوشی را به لپتاپ وصل میکنید، برق بلافاصله به آن منتقل نمیشود. در عوض، ابتدا لپتاپ و گوشی میزان توان مناسب و ایمن را با یکدیگر هماهنگ میکنند و سپس فقط همان مقدار توان به گوشی ارسال میشود. تمام این فرایند توسط مدار مدیریت انرژی گوشی (PMIC) انجام میشود. همین فناوری باعث میشود گوشی هنگام اتصال به لپتاپ یا حتی یک آداپتور دیواری پرقدرت، با حداکثر ایمنی و بهصورت بهینه شارژ شود.
البته شارژ کردن گوشی با لپتاپ یک محدودیت مهم هم دارد. پورتهای USB لپتاپ معمولاً برای ارائه توان محدودی طراحی شدهاند؛ به همین دلیل، گوشی با سرعت کمتری شارژ میشود و ممکن است چندین ساعت طول بکشد تا باتری آن کاملاً پر شود. علاوه بر این، طبق قوانین فیزیک، بخشی از انرژی نیز هنگام انتقال از یک دستگاه به دستگاه دیگر به شکل گرما هدر میرود.
لپتاپ با چه سرعتی گوشی را شارژ میکند؟
اگر گوشی خود را با لپتاپ شارژ کنید، سرعت شارژ تا حد زیادی به قابلیتهای پورت USB بستگی دارد. پورتهای USB Type-A که از استاندارد USB 2.0 پشتیبانی میکنند، حداکثر توان ۲.۵ وات را ارائه میدهند. اگر لپتاپ شما دارای پورت USB 3.0 یا نسخههای جدیدتر Type-A باشد، این مقدار به ۴.۵ وات افزایش پیدا میکند. البته برخی از پورتهای اختصاصی شارژ از نوع USB Type-A میتوانند تا ۷.۵ وات توان خروجی داشته باشند، اما وجود چنین پورتهایی در لپتاپها چندان رایج نیست.
در مقابل، پورتهای USB-C از نظر توان خروجی عملکرد بهتری دارند. با این حال، بیشتر پورتهای Type-C که روی لپتاپها دیده میشوند، معمولاً به ۱۵ وات محدود هستند. هرچند استاندارد USB Power Delivery (USB-PD) اجازه میدهد این پورتها تا ۲۴۰ وات توان ارائه دهند، اما سازندگان لپتاپ تاکنون از این قابلیت برای تأمین برق یا شارژ سایر دستگاهها استفاده نکردهاند. دلیل این موضوع احتمالاً این است که چنین توان بالایی فشار زیادی به باتری داخلی لپتاپ وارد میکند. البته برخی لپتاپها هنگام شارژ شدن خودشان از استاندارد USB-PD پشتیبانی میکنند، اما این قابلیت فقط برای دریافت برق ورودی است و نه برای شارژ کردن دستگاههای دیگر.
شرکت Dell اعلام کرده است که تمام پورتهای USB-C لپتاپهایش، از جمله مدلهایی که از Thunderbolt 3 و Thunderbolt 4 پشتیبانی میکنند، میتوانند تا ۱۵ وات توان خروجی ارائه دهند. شرکت Framework نیز برای تمام پورتهای USB-C لپتاپهای خود، توان خروجی ۱۵ وات یا کمتر را در نظر گرفته است.
همچنین برخی لپتاپها زمانی که با باتری خود کار میکنند، برای صرفهجویی در مصرف انرژی، توان خروجی پورتهای USB را کاهش میدهند. بنابراین، حتی اگر لپتاپ شما به یک پورت USB با توان ۱۵ وات مجهز باشد، ممکن است هنگام استفاده از باتری نتواند این مقدار توان را ارائه دهد. علاوه بر این، اگر لپتاپ چندین پورت USB داشته باشد، ترتیب استفاده از آنها نیز میتواند اهمیت داشته باشد. در بسیاری از موارد، اولین پورتی که دستگاه را به آن متصل میکنید، بیشترین توان در دسترس را دریافت میکند و توان خروجی برای پورتهای بعدی کاهش مییابد.
