بحران قطع دسترسی به اینترنت جهانی در ایران وارد پنجاهمین روز خود شده و هفت هفته کامل از انزوای دیجیتال کشور میگذرد. این خاموشی، که از تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ همزمان با وقایع ژئوپلیتیکی آغاز شد، طولانیترین دوره قطع دسترسی به شبکههای جهانی در جهان محسوب میشود.
بر اساس آخرین گزارشهای منتشر شده توسط «نتبلاکس» (NetBlocks)، پلتفرم رصد ترافیک اینترنت، دسترسی شهروندان ایرانی به شبکه جهانی همچنان مسدود است و تنها امکان استفاده از شبکه ملی اطلاعات فراهم است. این وضعیت، ضمن ایجاد اختلال گسترده در ارتباطات بینالمللی، تأثیرات عمیقی بر معیشت و زندگی روزمره مردم گذاشته است.
گشایشهای محدود؛ امید به بازگشت کامل قطع شده است
در طول سه روز گذشته، شاهد گشایشهای محدودی در دسترسی به برخی سرویسهای جهانی بودهایم. صفحه اصلی موتور جستوجوی گوگل و چتبات هوش مصنوعی «دیپسیک» (DeepSeek) برای مدت کوتاهی در دسترس قرار گرفتند. با این حال، این بازگشاییها محدود باقی مانده و هیچ نشانهای از بازگشت کامل اینترنت جهانی به کشور دیده نمیشود.
پیامدهای اقتصادی و اجتماعی؛ آسیبی جدی به معیشت
قطع اینترنت جهانی، علاوه بر محدودیتهای ارتباطی، آسیب جدی به معیشت مردم وارد کرده است. بسیاری از کسبوکارهای آنلاین، فعالیتهای تجاری بینالمللی، دسترسی به منابع علمی و اطلاعاتی، و حتی ارتباطات شخصی شهروندان به شدت تحت تأثیر این محدودیت قرار گرفتهاند. کارشناسان معتقدند این انزوای دیجیتال، پیامدهای اقتصادی و اجتماعی بلندمدتی برای کشور خواهد داشت.
این وضعیت، پرسشهای جدی را درباره آینده دسترسی به اینترنت در ایران و ضرورت اتخاذ راهکارهای پایدار برای حفظ ارتباط با جهان مطرح میکند.
