زیاد بودن تعداد چراغ‌ها همیشه به معنی روشنایی بهتر نیست. شاید آشپزخانه‌ای چند چراغ سقفی داشته باشد، اما هنگام خرد کردن سبزی روی کانتر سایه بیفتد. یا پذیرایی با یک لوستر بزرگ کاملاً روشن شود، ولی موقع تماشای تلویزیون نور آن چشم را خسته کند. مشکل چنین فضاهایی معمولاً کمبود چراغ نیست؛ نور در جایی قرار نگرفته که واقعاً به آن نیاز داریم.

برای نورپردازی خانه بهتر است از یک سؤال ساده شروع کنیم: در هر قسمت چه کاری انجام می‌دهیم و نور باید کجا بیفتد؟ پاسخ این سؤال برای آشپزخانه، پذیرایی، اتاق خواب و حتی یک راهروی کوچک متفاوت است.

موضوع دیگری که اغلب هنگام انتخاب چراغ فراموش می‌شود، وضعیت خانه در ساعت‌های مختلف است. روشنایی مناسب ساعت هشت صبح لزوماً برای آخر شب خوشایند نیست. خانه‌ای که نورپردازی آن درست طراحی شده باشد، به ساکنان اجازه می‌دهد با تغییر فعالیت و ساعت، روشنایی محیط را هم تغییر دهند.

پیش از انتخاب چراغ، محل تابش نور را مشخص کنید

وقتی برای نورپردازی یک اتاق برنامه می‌ریزیم، معمولاً اولین چیزی که به ذهن می‌رسد، محل نصب لوستر یا چراغ سقفی است. اما بهتر است ابتدا به چیدمان خانه نگاه کنیم.

میز غذاخوری در کدام قسمت قرار دارد؟ کاناپه‌ها رو به کدام دیوار چیده شده‌اند؟ آیا کسی کنار پنجره مطالعه می‌کند؟ روی دیوارها تابلو یا قفسه‌ای وجود دارد که قرار است بیشتر دیده شود؟

هرکدام از این بخش‌ها شرایط متفاوتی دارند. چراغ بالای میز غذاخوری باید سطح میز را روشن کند، بدون اینکه هنگام نشستن نور مستقیم به چشم افراد بتابد. کنار مبل مطالعه به روشنایی محدودتری نیاز داریم و برای دیوار دکوراتیو، زاویه تابش از قدرت چراغ مهم‌تر است.

ارتفاع سقف نیز در انتخاب تجهیزات اثر دارد. یک چراغ آویز بزرگ در پذیرایی بلند جلوه خوبی دارد، اما همان چراغ ممکن است در اتاقی با سقف کوتاه دست‌وپاگیر باشد.

بهتر است چیدمان اصلی خانه پیش از تعیین جای چراغ‌ها مشخص شود. تغییر محل مبلمان آسان است، ولی جابه‌جایی سیم‌کشی سقف پس از پایان بازسازی دردسر بیشتری دارد.

 

در آشپزخانه، روشنایی سطح کار مهم‌تر از سقف است

نورپردازی پذیرایی در ساعات مختلف شب

پذیرایی زمانی که مهمان داریم با وقتی روی مبل نشسته‌ایم و فیلم می‌بینیم، به یک میزان روشنایی نیاز ندارد. اگر تمام نور اتاق از یک لوستر تأمین شود، انتخاب زیادی برای تغییر فضای آن نخواهیم داشت.

برای مهمانی، روشنایی عمومی باید به‌اندازه‌ای باشد که صورت افراد، مسیر رفت‌وآمد و وسایل به‌خوبی دیده شوند. هنگام تماشای تلویزیون می‌توان چراغ‌های اصلی را خاموش کرد و روشنایی ملایمی در اطراف اتاق نگه داشت.

نور پشت تلویزیون، زیر قفسه‌ها یا امتداد دیوار می‌تواند این روشنایی ملایم را ایجاد کند. در چنین قسمت‌هایی، ریسه نواری LED به دلیل امکان نصب در فضاهای باریک، برای اجرای نورهای خطی و مخفی کاربرد دارد.

جای نصب ریسه باید طوری انتخاب شود که خود نقاط نورانی در میدان دید نباشند. گاهی بازتاب نور روی دیوار پشت تلویزیون، نتیجه بهتری از یک خط نور مستقیم و پرقدرت ایجاد می‌کند.

اگر کنار مبل کتاب می‌خوانید، چراغ ایستاده یا دیواری با نور جهت‌دار انتخاب مناسبی است. این چراغ باید صفحه کتاب را روشن کند و نور آن مزاحم کسی که در بخش دیگری از اتاق است، نشود.

با جدا کردن کلید چراغ‌های سقفی، روشنایی دکوراتیو و چراغ مطالعه، می‌توان برای هر موقعیت ترکیب متفاوتی از نور داشت.

در آشپزخانه، روشنایی سطح کار مهم‌تر از سقف است

بیشتر کارهای آشپزخانه روی سطح کابینت انجام می‌شود. شستن سبزیجات، آماده کردن مواد غذایی و کار با چاقو به دید واضح نیاز دارند. با این حال، در بسیاری از آشپزخانه‌ها چراغ‌ها فقط در مرکز سقف نصب شده‌اند.

وقتی مقابل کابینت می‌ایستیم، بدن ما بین چراغ سقفی و کانتر قرار می‌گیرد. در نتیجه درست همان جایی که نور بیشتری لازم داریم، سایه ایجاد می‌شود.

روشنایی زیر کابینت دیواری می‌تواند این مشکل را برطرف کند. نور در فاصله نزدیک‌تری به سطح کار می‌رسد و بخش جلویی کانتر بهتر دیده می‌شود. محل قرارگیری چراغ نیز اهمیت دارد؛ اگر خیلی عقب نصب شود، ممکن است همچنان قسمتی از سطح کار در سایه بماند.

داخل کابینت‌ها مسئله متفاوت است. در کمدهای عمیق یا کابینت‌هایی که طبقات زیادی دارند، روشنایی معمول آشپزخانه به تمام قسمت‌ها نمی‌رسد. نصب چراغ کوچک در این بخش‌ها می‌تواند پیدا کردن وسایل را آسان‌تر کند.

برای کنترل چنین چراغ‌هایی، سنسور کابینتی متناسب با نوع در و مدار روشنایی کاربرد دارد. در مدل‌های تشخیص وضعیت در، چراغ با باز شدن کابینت روشن می‌شود و پس از بستن آن خاموش می‌شود.

نورپردازی جزیره آشپزخانه هم باید با کاربرد آن هماهنگ باشد. اگر جزیره برای غذا خوردن استفاده می‌شود، چراغ آویز می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. اگر روی آن آشپزی می‌کنید، روشنایی کافی و نبود سایه اهمیت بیشتری دارد.

نور اتاق خواب نباید مستقیم به چشم بتابد

برای اتاق خواب، اولین موضوعی که باید بررسی شود زاویه دید افراد هنگام دراز کشیدن است. چراغی که وسط سقف نصب می‌شود، ممکن است در حالت ایستاده مشکلی نداشته باشد، اما وقتی روی تخت هستیم مستقیم در میدان دید قرار بگیرد.

بهتر است روشنایی اصلی اتاق خواب ملایم و قابل تنظیم باشد. نورهای غیرمستقیم، چراغ‌های دیواری و آباژورهای کنار تخت امکان ایجاد روشنایی آرام‌تری را فراهم می‌کنند.

اگر دو نفر از یک اتاق استفاده می‌کنند، چراغ مطالعه جداگانه در هر طرف تخت کاربردی‌تر است. با این روش، یک نفر می‌تواند کتاب بخواند و دیگری بدون مزاحمت نور استراحت کند.

محل آینه و میز آرایش نیز باید بررسی شود. چراغی که فقط از بالا می‌تابد، ممکن است روی صورت سایه ایجاد کند. روشنایی پخش‌شده از اطراف آینه، دید بهتری برای فعالیت‌های روزانه فراهم می‌کند.

برای داخل کمد لباس، نور سفید خنثی می‌تواند تشخیص رنگ لباس‌ها را آسان‌تر کند. نیازی نیست رنگ نور داخل کمد دقیقاً با روشنایی ملایم کنار تخت یکسان باشد؛ هرکدام کاربرد متفاوتی دارند.

در اتاق کودکان، علاوه بر روشنایی مناسب برای بازی و مطالعه، وجود نور شب ملایم هم می‌تواند مفید باشد. این نور باید مسیر حرکت در تاریکی را مشخص کند و هنگام خواب مزاحمت ایجاد نکند.

 

نور اتاق خواب نباید مستقیم به چشم بتابد

نور مخفی چه زمانی نتیجه بهتری دارد؟

نور مخفی معمولاً برای روشن کردن مستقیم وسایل انتخاب نمی‌شود. هدف آن بیشتر مشخص کردن خطوط معماری یا ایجاد روشنایی ملایم در اطراف فضاست.

در یک سقف کاذب ساده، روشن کردن یک لبه مشخص می‌تواند جلوه مرتب‌تری از نورپردازی تمام دور سقف داشته باشد. همین موضوع درباره دیوارها هم صدق می‌کند. اگر پشت هر قفسه و در امتداد هر دیوار نور مخفی اجرا شود، اتاق شلوغ‌تر دیده می‌شود.

پیش از اجرا باید مشخص شود نور روی چه سطحی می‌تابد. فاصله منبع روشنایی تا سقف یا دیوار، زاویه تابش و جنس سطح روی نتیجه تأثیر دارند. روی دیوارهای بسیار براق، بازتاب نور ممکن است شدید باشد. در دیوارهای بافت‌دار نیز تابش مایل، برجستگی‌ها را واضح‌تر نشان می‌دهد.

در مسیرهای طولانی نور مخفی، تأمین برق تجهیزات هم نیاز به برنامه‌ریزی دارد. محل قرارگیری منبع تغذیه باید پیش از بستن سقف کاذب مشخص شود. در فضاهای کم‌ارتفاع، ابعاد باریک سوئیچینگ اسلیم می‌تواند جانمایی تجهیزات را آسان‌تر کند؛ به شرطی که ولتاژ و توان خروجی آن با چراغ‌ها سازگار باشد.

دسترسی برای تعمیر و وجود فضای مناسب برای تهویه نیز باید در نظر گرفته شود. پنهان شدن تجهیزات نباید به معنی غیرقابل‌دسترس شدن آن‌ها باشد.

 

روشنایی ورودی خانه و راهرو چقدر باید باشد؟

روشنایی ورودی خانه و راهرو چقدر باید باشد؟

در ورودی خانه معمولاً به نور زیادی احتیاج نداریم، اما باید بتوانیم کفش‌ها، کلیدها و وسایل ضروری را به‌راحتی پیدا کنیم.

اگر کنار در ورودی آینه یا کنسول قرار دارد، بهتر است آن قسمت روشنایی مشخصی داشته باشد. یک چراغ دیواری یا نور ملایم بالای کنسول می‌تواند بدون روشن کردن تمام فضا، دید کافی ایجاد کند.

در راهروهای باریک، چراغ‌هایی که نور را به سمت دیوارها پخش می‌کنند، می‌توانند از احساس تنگ بودن فضا کم کنند. اگر راهرو طولانی است، بهتر است روشنایی در طول مسیر توزیع شود تا قسمت‌های ابتدا و انتهای آن اختلاف زیادی نداشته باشند.

نور راه‌پله اهمیت بیشتری دارد. لبه پله‌ها و محل تغییر ارتفاع باید واضح دیده شوند. چراغ‌های دکوراتیو کنار پله می‌توانند زیبا باشند، اما نباید تنها منبع روشنایی مسیر به حساب بیایند.

در ورودی و راهرو می‌توان از کنترل اتوماتیک روشنایی هم استفاده کرد. تنظیم مدت روشن ماندن چراغ باید با طول مسیر و میزان رفت‌وآمد هماهنگ باشد تا چراغ هنگام عبور افراد خاموش نشود.

برای آینه حمام و روشویی چه نوری مناسب است؟

اگر چراغ روشویی فقط بالای سر نصب شده باشد، معمولاً زیر چشم، بینی و چانه سایه ایجاد می‌شود. این وضعیت هنگام اصلاح صورت یا آرایش بیشتر به چشم می‌آید.

روشنایی اطراف آینه باید صورت را از زاویه مناسبی پوشش دهد. استفاده از چراغ در دو طرف آینه یا یک منبع نور با پخش یکنواخت می‌تواند سایه‌های شدید را کاهش دهد.

رنگ نور هم در این قسمت اهمیت دارد. نور بسیار گرم یا بسیار سرد ممکن است برداشت ما از رنگ پوست را تغییر دهد. نور سفید خنثی با نمود رنگ مناسب، برای کارهای مقابل آینه انتخاب کاربردی‌تری است.

داخل حمام، شرایط رطوبت و تماس احتمالی با آب باید در انتخاب چراغ در نظر گرفته شود. درجه حفاظت تجهیزات و رعایت الزامات ایمنی محل نصب اهمیت زیادی دارد.

اگر برای حمام نور مخفی در نظر گرفته‌اید، بهتر است روشنایی اصلی همچنان مستقل باشد. نورهای تزئینی می‌توانند محیط را دلپذیرتر کنند، اما هنگام نظافت یا استفاده روزانه باید روشنایی کافی وجود داشته باشد.

رنگ نور را با وسایل و دیوارها هماهنگ کنید

یک رنگ نور ثابت روی تمام سطوح نتیجه مشابهی ندارد. نور گرم روی چوب، پارچه کرم و رنگ‌های خاکی معمولاً جلوه صمیمی‌تری ایجاد می‌کند. همین نور روی بعضی سطوح سفید ممکن است ته‌رنگ زرد بیشتری نشان دهد.

در خانه‌هایی با دیوارهای خاکستری و مبلمان سردرنگ، نور خنثی می‌تواند ظاهر متعادل‌تری داشته باشد. با این حال، لازم نیست برای تمام قسمت‌های خانه یک رنگ نور انتخاب شود.

هنگام انتخاب روشنایی، رنگ واقعی وسایل را هم بررسی کنید. پارچه‌ای که در فروشگاه خاکستری دیده شده، شاید زیر چراغ اتاق کمی آبی یا قهوه‌ای به نظر برسد. جنس پوشش دیوار و میزان بازتاب کفپوش نیز روی این تفاوت اثر می‌گذارند.

شدت نور به‌اندازه رنگ آن اهمیت دارد. حتی چراغی با رنگ مناسب، اگر مستقیم به چشم بتابد یا بازتاب شدیدی روی سطوح براق ایجاد کند، آزاردهنده خواهد بود.

برای اتاق‌هایی که کاربردهای مختلف دارند، امکان کم و زیاد کردن شدت روشنایی مفید است. البته باید از چراغ و تجهیزات کنترلی سازگار استفاده شود؛ همه چراغ‌های LED با هر نوع دیمر قابل تنظیم نیستند.

کنترل جداگانه چراغ‌ها، استفاده از خانه را راحت‌تر می‌کند

فرض کنید شب برای برداشتن یک لیوان آب وارد آشپزخانه می‌شوید. اگر تنها گزینه روشن کردن تمام چراغ‌های سقف باشد، با نور شدیدی روبه‌رو می‌شوید که برای چنین کار کوتاهی لازم نیست.

همین وضعیت در پذیرایی یا اتاق خواب هم پیش می‌آید. گاهی فقط می‌خواهیم یک قفسه، میز یا گوشه اتاق روشن باشد.

جدا کردن مدار چراغ‌ها امکان انتخاب روشنایی مناسب را فراهم می‌کند. در آشپزخانه می‌توان نور سقف، زیر کابینت و جزیره را مستقل کنترل کرد. در پذیرایی نیز روشنایی عمومی، چراغ مطالعه و نور مخفی می‌توانند کلیدهای جداگانه داشته باشند.

در زمان بازسازی یا ساخت خانه، تعیین این مدارها پیش از سیم‌کشی بسیار ساده‌تر است. اگر پس از پایان کار تصمیم بگیریم همه چراغ‌ها مستقل شوند، احتمالاً به تغییر در مسیر کابل‌ها و کلیدها نیاز خواهیم داشت.

برای بعضی فضاها سنسور، برای بعضی دیمر و برای قسمت‌های دیگر یک کلید معمولی کافی است. پیچیده کردن سیستم روشنایی ضرورتی ندارد؛ کنترل باید با نوع استفاده از فضا هماهنگ باشد.

پیش از نصب نهایی، نور را در شرایط واقعی امتحان کنید

بهتر است انتخاب محل چراغ‌ها فقط بر اساس نقشه یا عکس نمونه انجام نشود. حتی دو خانه با ابعاد مشابه می‌توانند به دلیل تفاوت ارتفاع سقف، رنگ دیوار و محل پنجره‌ها به روشنایی متفاوتی نیاز داشته باشند.

قبل از نصب نهایی، می‌توان یک منبع نور را در محل تقریبی قرار داد و زاویه تابش آن را بررسی کرد. این آزمایش ساده نشان می‌دهد نور روی کدام قسمت می‌افتد و چه سایه‌هایی ایجاد می‌کند.

برای نور مخفی نیز بهتر است بخشی از مسیر اجرا شود تا فاصله منبع نور تا سطح و میزان یکنواختی روشنایی مشخص شود.

آزمایش روشنایی در شب اهمیت بیشتری دارد؛ چون نور طبیعی روز ممکن است بعضی مشکلات را پنهان کند. چراغی که عصر مناسب به نظر می‌رسد، در تاریکی کامل شاید بیش‌ازحد پرنور باشد.

محل بازتاب نور در تلویزیون، شیشه کابینت و آینه را هم بررسی کنید. اصلاح زاویه چراغ پیش از نصب نهایی، بسیار ساده‌تر از تغییر آن پس از اتمام دکوراسیون است.

جمع‌بندی

نورپردازی خانه زمانی نتیجه خوبی دارد که روشنایی هر قسمت با کاری که در آن انجام می‌شود هماهنگ باشد. کانتر آشپزخانه باید بدون سایه روشن شود، پذیرایی به چند حالت روشنایی نیاز دارد و اتاق خواب با نور ملایم و دور از دید مستقیم، راحت‌تر خواهد بود.

انتخاب محل نصب چراغ‌ها، کنترل مستقل مدارها و توجه به کیفیت قطعات، بخش مهمی از اجرای روشنایی مناسب است. تجهیزات باید با شرایط فنی هر پروژه سازگار باشند تا نتیجه نهایی در استفاده طولانی‌مدت هم رضایت‌بخش بماند.

برای تأمین این تجهیزات، نوآنور را به‌عنوان بهترین مرجع خرید قطعات الکتریکی و تجهیزات روشنایی پیشنهاد می‌کنیم. این مجموعه محصولات تخصصی موردنیاز برای نور مخفی، روشنایی کابینت و نورپردازی ساختمان را عرضه می‌کند.

برای دریافت مشاوره درباره انتخاب تجهیزات می‌توانید با شماره‌های ۰۹۱۲۳۸۰۹۹۰۳ و ۰۲۱۶۶۷۴۱۸۰۰ تماس بگیرید.