خودروها پر از امکاناتی هستند که برای لذت‌بخش‌تر، راحت‌تر و ایمن‌تر کردن رانندگی طراحی شده‌اند. حتی اگر خودروی شما برخی از قابلیت‌های جذاب مدل‌های جدید را نداشته باشد، می‌توانید انواع گجت‌های جدید مخصوص داشبورد را نصب کنید که در بعضی موارد از امکانات داخلی خودرو نیز پیشرفته‌تر هستند.
جالب اینجاست که امروزه بیشتر از فناوری‌های پیچیده، همین ویژگی‌های ساده خودرو هستند که رانندگان را سردرگم می‌کنند. برای مثال، آیا می‌دانستید راه بسیار آسانی برای تشخیص سمت باک بنزین خودرو وجود دارد؟ همان فلش کوچک کنار نشانگر سوخت را دیده‌اید؟
یکی دیگر از ویژگی‌های رایج داخل خودرو این روزها در شبکه‌های اجتماعی حسابی مورد توجه قرار گرفته است. بسیاری از افراد می‌پرسند چرا در برخی خودروها یک فضای باریک بین دو جا لیوانی وجود دارد.
در شبکه اجتماعی ردیت، کاربران حدس‌های طنزآمیزی مطرح کرده‌اند. برای نمونه، کاربری با نام right415 شوخی کرده و گفته بود این فضا برای قرار دادن «یک دمبل کوچک» طراحی شده است!
با این حال، به نظر می‌رسد کاربران به یک نتیجه مشترک رسیده‌اند و پاسخ احتمالاً بسیار ساده‌تر از چیزی است که تصور می‌کنید. اگرچه تاکنون تأیید رسمی در این باره منتشر نشده، اما احتمال دارد این فضای اضافی برای قرار گرفتن دسته لیوان‌ها، ماگ‌های سفری و سایر ظروف نوشیدنی طراحی شده باشد تا بتوانند به‌صورت صاف و متعادل داخل جا لیوانی قرار بگیرند.
بدون وجود این فضای به ظاهر کوچک و بی‌اهمیت، شاید بسیاری از رانندگان هنگام رفتن به محل کار، قهوه خود را روی کنسول خودرو می‌ریختند.
جا لیوانی خودرو همیشه وجود نداشت؛ پس باید خودتان را خوش‌شانس بدانید
امروزه وقتی به امکانات رایج داخل خودرو فکر می‌کنیم، معمولاً صندلی‌های گرم‌کن و سردکن، نورپردازی داخلی یا نمایشگرهای بزرگ لمسی به ذهن می‌رسند. اما جا لیوانی ساده‌ای که روی کنسول یا درهای خودرو قرار دارد، یکی از امکاناتی است که در صورت نبود آن واقعاً دلتان برایش تنگ می‌شود.
نخستین خودروی تولید انبوه آمریکا ــ که برخلاف تصور بسیاری فورد مدل T نبود ــ در سال ۱۹۰۱ میلادی عرضه شد. اما بیش از پنج دهه طول کشید تا جا لیوانی‌ها در دهه ۱۹۵۰ میلادی به خودروها راه پیدا کنند.
البته طراحی اولیه آن‌ها چندان جذاب نبود. در آن زمان جا لیوانی‌ها معمولاً به شکل یک سینی بودند که به‌صورت نه‌چندان کاربردی به داشبورد متصل می‌شد.
تحول بزرگ در دنیای جا لیوانی‌های خودرو با ظهور مینی‌ون‌ها در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی رخ داد. در واقع بسیاری معتقدند مدل‌های Voyager و Caravan نخستین خودروهای تولید انبوهی بودند که جا لیوانی داخلی را به‌صورت استاندارد ارائه کردند.
اما چرا در آن دوره؟
زیرا دهه ۱۹۸۰ میلادی را بسیاری دوران طلایی رستوران‌های فست‌فود می‌دانند. هرچند رستوران‌های دارای سرویس خودرو یا Drive-Thru پیش از آن نیز وجود داشتند، اما در این دهه محبوبیت آن‌ها به شکل چشمگیری افزایش یافت.
همین موضوع باعث شد خودروسازان امکاناتی مانند جا لیوانی را به خودروها اضافه کنند، زیرا رانندگان بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داشتند.
همه جا لیوانی‌های خودرو به یک اندازه کاربردی نیستند
شاید تصور کنید طراحی جا لیوانی یکی از آن بخش‌هایی است که نمی‌توان آن را خراب کرد، اما نمونه‌های متعددی خلاف این موضوع را ثابت می‌کنند.
برای مثال، در خودروی BMW E9X سری 3، جا لیوانی‌ها مانند یک سینی دیسک فشرده از داشبورد بیرون می‌آمدند. مشکل اینجا بود که دقیقاً در مسیر زانوهای سرنشینان قرار داشتند.
نمونه عجیب دیگر را می‌توان در Saturn Sky مشاهده کرد. در این خودرو، جا لیوانی‌ها کنار محل قرار گرفتن آرنج راننده و سرنشین تعبیه شده بودند. طراحی آن شامل یک سینی کوچک و نسبتاً ضعیف بود که از بین صندلی‌های جلو بیرون می‌آمد.
در نتیجه، راننده برای برداشتن نوشیدنی باید یا دست راست خود را به شکلی ناراحت‌کننده خم می‌کرد یا با دست چپ از مقابل بدنش به سمت لیوان می‌رفت؛ شرایطی که هنگام رانندگی اصلاً ایده‌آل نیست.
اگر هم مالک یک شاسی‌بلند Infiniti QX80 باشید، بهتر است علاقه زیادی به جا لیوانی داشته باشید؛ زیرا این خودرو در مجموع ۱۳ جا لیوانی در اختیار شما قرار می‌دهد و این ایده را به نهایت خود رسانده است.
در نهایت، با وجود تنوع فراوان لوازم جانبی مخصوص جا لیوانی که امروزه در بازار وجود دارد، شاید نتوان یک طراحی واحد را برای همه مناسب دانست. با این حال، چه آن فضای باریک میان جا لیوانی‌ها واقعاً برای دسته ماگ‌ها طراحی شده باشد و چه نه، تصور خودرویی بدون این محل‌های کاربردی برای قرار دادن نوشیدنی‌ها چندان آسان نیست.
